De aanhouder wint!

Welkom terug! 😉 Het is schandalig genoeg alweer een hele maand geleden dat ik hier mijn laatste bericht plaatste. Ik had al lange tijd zin om weer even van mij af te schrijven,maar vandaag heb ik er eindelijk de tijd voor.

Hondenpension Lotte

Ik heb mij door mijn ouders laten strikken om een maand op hun hond te passen terwijl zij op vakantie zijn. Hun afwezigheid houdt echter ook in dat hun boshuisje beschikbaar is, op 40 minuten rijden afstand van Enschede. Ohja, en ik heb hun auto een maand tot mijn beschikking. Al met al niet zo’n heel slechte deal dus.

Hoewel…het is niet leuk om met een hond op een klein appartementje te zitten, zonder balkon of tuin. Ik mocht de afgelopen 2 weken dan ook door regen-, hagel- en onweersbuien de hond uitlaten en dat 5x per dag. Het beestje is gelukkig gewend aan slechts 2 langere wandelingen op een dag, maar tussendoor wil ik hem zijn plasjes ook niet ontnemen. Elke keer sokken aan (want sokken in sloffen zit voor geen meter en ik draag thuis mijn sloffen, punt), laarzen aan, sjaal om, jas aan en checken of ik nog voldoende boterhamzakjes mee heb. In tegenstelling tot mijn mede buurtbewoners, tolereer ik namelijk wél de stank en ruim ik de drollen op van mijn oppashond. Ik knoop zelfs het zakje dicht. Weet je wel wat voor moeite dat soms is? Ik zal maar niet zeggen hoe vaak ik al bruine vegen op mijn vingers heb gekregen. Ja bbbrrr, bah! Ik duim altijd dat hij een niet te grote boodschap doet, anders moeten er 2 zakjes aan te pas komen. En mag ik dus langer met mijn neus boven de dampende drollen hangen…extra fijn ’s ochtends op een nuchtere maag…

20150219_225308 20150303_195332

Dit is ‘m, mijn ‘broertje’, zoals ik hem altijd noem (als enig kind moet ik toch wat?). Ontzettend verwend, dat blijkt wel uit de foto’s. Zijn bijnaam in het pension is ‘de sultan’. De sultan krijgt zijn brokjes namelijk bij voorkeur met de hand van zijn dienaar aangereikt. Mijn broertje heeft van mijn ouders een eigen bank gekregen waar hij graag languit op ligt, gewikkeld in een super zacht dekentje. ’s Avonds mag hij op de kamer van mijn ouders slapen, waarbij hij de keuze heeft uit niet 1, maar 2 stoelen, en wordt hij wederom liefdevol in een ander, zo mogelijk nóg zachter dekentje, gewikkeld. Daarnaast krijgt mijn broertje als ontbijt een boterham met leverpastei. Tussendoor mag hij koekjes, stukjes taart, toastjes, plakjes worst, nootjes en andere snacks meeproeven. ’s Avonds krijgt hij brokken vermengd met stukjes in kruiden gekookte kipfilet (wat nog even wordt opgewarmd voordat het wordt opgediend). Ik zie hem op zijn oude dag nog eens met een karretje met wieltjes onder zijn lijf…

Juist. Zucht.

Jippie, lente!

Maar goed, het heeft ook voordelen; het wandelen is goed voor mijn conditie, frisse boslucht staat garant voor gezond blozende wangen en het opkrikken van mijn energielevel, ik heb een auto en ik kan een soort van vakantiegevoel ervaren tussen de andere recreatiewoningen.

Gisteren helemaal zen geworden in een heet bad (schuim tot over de rand, kaarsjes en meditatie muziekje erbij) en vandaag zorgt de stralende zucht en zachte temperatuur voor een opperbest humeur en extra schrijfinspiratie! Het zonnetje schijnt door de open deur naar binnen en vogeltjes zingen. De lente is begonnen 🙂

 

een-veld-klaprozen

De aanhouder wint!

De afgelopen maand is de tijd omgevlogen, mede door mijn nieuwe baan! Jawel, je leest het goed! Afgestudeerd jurist en psycholoog en dan aan de slag als freelance vertaalster bij een vertaalbureau hier in Enschede haha. Maar ik ben er ZÓ happy mee! Altijd al spijt gehad dat ik mijn rechtenstudie af heb gemaakt ipv de vertaalacademie. Maar ja, volgens mijn omgeving viel er als vertaalster geen droog brood te verdienen en moest je commercieel zijn om aan opdrachten te komen. Dikke onzin natuurlijk, want nu kan ik ook gewoon rondkomen met slechts 1 vertaalbureau als opdrachtgever. Maar hé, don’t blaim me, ik was 19 en dan ben je nogal beïnvloedbaar…

Ik ging voor een stage vanaf september als project manager, maar tijdens het gesprek werd de vraag gesteld of ik niet liever zelf als vertaalster aan de slag wou gaan. Vooral vanwege mij juridische achtergrond…ik betwijfelde hoe vaak ze een opdracht met als onderwerp internationaal strafrecht en/of mensenrechten kregen, maar hield wijselijk mijn mond. In dit geval kwam het mij wel goed uit dat de personen tegenover mij zich schuldig maakten aan dezelfde denkfout als elke niet-jurist; dat het beroep van jurist inhoudt dat je van elk rechtsgebied verstand hebt. Arbeidsrecht, bestuursrecht, strafrecht, privaat recht, belastingrecht, huurrecht, enzovoorts! Nee mensen, dat is NIET hetzelfde! Misschien hebben ze bij het vertaalbureau nog wat aan mijn kennis van echtscheidingsrecht, maar ook dat betwijfel ik.

Enfin, mijn antwoord op hun vraag luidde uiteraard bevestigend en nog diezelfde middag kreeg ik een proefvertaling toegestuurd, bestaande uit 2 commerciële tekstjes (over streepjes als mode trend en een landelijke inrichting), een juridische clausule en een Wikipedia tekst over een bepaald soort krab met veel biologische termen. Schrappen, herschrijven, laten checken door vriend, nogmaals aanpassen, toch weer veranderen naar hoe het daarvoor was vertaald, MAAR het resultaat mocht er zijn, ik werd aangenomen!

6351262

Het is wel even wennen aan de nieuwe wereld die voor mij open gaat. Inschrijven bij de KvK (moet ik nou wel of niet een fantastisch creatieve naam bedenken?!), dan het systeem onder de knie krijgen van aanvallen op opdrachten als een hongerige leeuw. Ik krijg namelijk de hele dag opdrachten binnen waar ik mij op in kan schrijven. De project managers beslissen vervolgens wie de opdracht krijgt toegewezen.  Een heuse sport!

In het begin moet ik mij beperken tot teksten die uit een acceptabel aantal woorden bestaan, maar door de 6 cent per woord die ik ontvang, betekent dit wel dat ik er snel bij moet zijn als er een geschikte opdracht voorbij komt. Ik wil tenslotte aan het eind van de week wel een aardige omzet hebben gedraaid. Dus elke dag moet ik een opdracht zien te scoren (en ik zie het ook echt als ‘scoren’, de wedstrijd is AAN, meet Lotte!). Ik wil het liefst natuurlijk een grotere opdracht waar ik in 1 klap zo’n 200 euro mee kan verdienen, maar dat komt vast wel over een poosje. Dit is nog maar mijn eerste week en als ik de balans opmaak, zit ik nu al op 4 opdrachten en een kleine 200 euro, dus ik mag zeker niet klagen. Ook geen feedback gehad, wat mij juist nerveus maakte. Na navraag kreeg ik tot mijn opluchting te horen dat het niet gebruikelijk is dat je feedback krijgt van de revisoren, tenzij er veel aan verbeterd moet worden.

Verder moet ik letten op eventuele software vereisten (daar ga ik nu nog niet in investeren, eerst maar eens kijken hoe het loopt), of de opdracht rechtstreeks naar de klant gaat (dus niet langs een revisor, wat in het begin juist wel gewenst is) en wanneer de deadline is. Mijn 2e dag maakte ik de blunder om mij een paar minuten na het openen van mijn ogen, in te schrijven op een opdracht die binnen een paar uur ingeleverd diende te worden terwijl ik een paar uur later naar Friesland af zou reizen. Blinde paniek, de betreffende project manager was natuurlijk niet op kantoor, maar gelukkig was het snel daarna opgelost. NOOIT meer, ik check nu tweemaal de deadline voordat ik mij inschrijf (ok, soms ook vaker…in de gevallen dat ik net wakker ben…).

Depressieve laptop?

Om het allemaal extra spannend te maken, liet mijn laptop het de afgelopen week op meerdere dagdelen afweten. Alsof ie depressief is; de ene dag geen problemen, de andere dag valt ie om de 10 minuten uit. Ik dus toch maar onderzoek gedaan naar een betaalbare nieuwe. Het was sowieso de hoogste tijd na bijna 7 jaar. Mijn laptop was traag, erg traag. Eigenlijk al vanaf het moment van aankoop in 2008, maar ik had geen zin om geld uit te geven aan extra geheugen en naarmate de jaren verstreken, is de snelheid er natuurlijk alleen maar op achteruit gegaan. Ik kan niet eens programma’s via uitzending gemist kijken op fullscreen, netflix heb ik nooit kunnen gebruiken na installatie en popcorntime doet het ook de helft van de tijd niet. En voor mijn werk is een goed functionerende laptop al helemáál prioriteit numéro uno. Door mijn lage standaard, was het makkelijk om een keuze te maken. Slechter dan ik nu gewend ben, kan immers niet 😉 De laptop wordt gratis thuis geleverd, can’t wait!

stress-da-computer

Schrijfcursus? Oeps…

En hoe zit het met de ideeën omtrent redacteur, columnist, wetenschapsjournalist, auteur? Dat heb ik maar even op een laag pitje gezet, beter gezegd, gedoofd voor nu. De schrijfcursus via de LOI had ik ook een tijd laten liggen, maar sinds deze week heb ik dat toch maar weer opgepakt. Ik heb nog niet eens laten weten dat ik het geweldig zou vinden als mijn met fantasie aangevulde jeugdherinnering gepubliceerd zal worden in het tijdschrift van de LOI…erg hè? Ik loop een beetje vast op een opdracht die ik moet inzenden; ik moet een schrijfwerkplan maken, bestaande uit vragen als ‘welk genre?’, ‘wat weet je over de verhaallijn?’, ‘wat zijn de eerste personen en beelden en gedachten die erin moeten komen?’, ‘binnen welk tijdsbestek speelt het zich af?’. Met andere woorden, voornamelijk de zogeheten ‘W vragen’; wie, wat, waar, waarom, wanneer. Zucht. Ik denk meteen heel groot, alsof ik een roman moet schrijven. Vroeger op school schudde ik met het grootste gemak een verhaal uit mijn mouw, vanaf het moment dat de juf of meester het startsein had gegeven. Zodra mijn potlood het papier raakte, schreef ik non-stop tot het verhaal af was. Waarom kan ik dat niet meer? Omdat ik 29 ben, betekent dat toch niet dat mijn fantasie is opgedroogd? Ik baal ervan, maar het is zinloos. Een tekst schrijven voor mijn blog is geen enkel probleem, maar een echt verhaal is een onmogelijke opgave. Ik weet niet eens welk genre!

Als oplossing ben ik de volgende hoofdstukken maar gaan lezen, zonder schrijfplan. Wellicht brengt de boslucht mij inspiratie…

 

Recepten

*Witlof met boursin en ham uit de oven

42807eb20deee86a2658a373f06f416b

http://www.lekkerensimpel.com/2012/08/28/witlof-met-boursin-en-ham-uit-de-oven/

*Kip gesmoord in een romige saus van zongedroogde tomaten

IMG_3019edit

http://damndelicious.net/2014/11/22/chicken-sun-dried-tomato-cream-sauce/

*Pecan pie

 

Pecan_pie,_November_2010

http://www.ah.nl/allerhande/recept/R-R759154/pecan-pie

 

Quotes

IMG-20150225-WA0000 FB_IMG_1424449545687 579f8e157b18a6ba61516259c5c7d191

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s